Sjef opent met het beeld van een navigatiesysteem in de auto. Zonder navigatie kun je ronddwalen, zegt hij, en zo hebben gelovigen de Heilige Geest nodig als leidsman. Hij noemt de Heilige Geest ook de Trooster en spreekt enkele persoonlijke woorden van bemoediging uit. Daarna vertelt hij eerlijk dat het leven soms zwaar is, maar dat God goed is en een God van doorbraak.
Sjef leest uit 1 Timotheüs 2:1-2, waar wordt opgeroepen tot smekingen, gebeden, voorbeden en dankzeggingen voor alle mensen en voor wie gezag dragen. Hij benadrukt dat gebed de motor van de gemeente is. De gemeente heeft bidders en voorbidders nodig, ook voor de leiders en voor richting. Maar bidden is volgens hem niet alleen spreken tot God; het is ook leren luisteren naar wat God wil zeggen.
Met een eenvoudig voorbeeld laat Sjef zien hoe gebed eenrichtingsverkeer kan worden. Iemand kan in een gesprek een uur lang praten en daarna zeggen dat het een goed gesprek was, terwijl de ander niet aan bod kwam. Zo kunnen gelovigen ook alleen maar zenden in gebed. Sjef legt uit dat God een sprekende God is, die richting wil geven, soms ook naar een heel ander gebed dan mensen zelf bedacht hadden.
Daarna bespreekt Sjef 1 Samuel 3, waar Samuel leert zeggen dat de Heer mag spreken omdat zijn knecht luistert. Sjef verbindt dit met zijn eigen bekering, 24 jaar geleden. In een tijd vol drukte, ruis en pijn kwam hij in een diepe stilte terecht en hoorde hij in zijn hart de stem van God die hem riep zijn leven aan Hem te geven. Voor Sjef werd toen duidelijk hoe nodig stilte is om Gods stem te verstaan.
Sjef noemt ook Jakobus 1:19: snel zijn om te horen en langzaam om te spreken. Hij vertelt hoe God hem in gebed anders liet bidden voor zijn zieke vader: niet in de eerste plaats om genezing, maar om behoudenis. Ook vertelt hij hoe God hem leerde anders te kijken naar een broeder met wie spanning was, en naar zijn eigen zoon. Luisteren bracht verzoening, liefde en hoop waar hij eerst vooral klacht en oordeel voelde.
Aan het einde moedigt Sjef de gemeente aan om te bidden met verwachting en om de stem van God te zoeken. Hij verwijst naar Johannes 10:27, waar Jezus zegt dat zijn schapen zijn stem horen, en noemt ook Matteüs 24 om te zeggen dat gelovigen niet hoeven te vrezen. Gebed is een wapen, zegt hij, en kan jarenlang vrucht dragen. Hij sluit af door de gemeente te zegenen met gebed, blijdschap, vreugdeolie en vrede in Jezus.
description
Bijbelgedeelte: 1 Timotheüs 2:1-2; 1 Samuel 3:10-11; Jakobus 1:19; Johannes 10:27; Matteüs 24:1-51