Sjef opent met wat er tijdens de aanbidding gebeurde: hij ervaart Gods aanwezigheid sterk, en legt uit dat muziek voor hem een “deur” is waardoor hij de hemel als het ware dichterbij ervaart. In die nabijheid, zegt hij, is er soms nauwelijks nog een preek nodig, omdat God zichzelf ook direct aan mensen kan openbaren. Hij vertelt hoe hij eerder profetische avonden had waarin vrijwel alleen muziek was en mensen later getuigden dat God heel persoonlijk en duidelijk tot hen sprak over richting, genezing en herstel. Zijn oproep aan het begin is daarom: luister niet alleen naar de spreker, maar let vooral op wat God in je eigen hart zegt.
Daarna introduceert hij het thema: “Ben je zoals God je bedoelt heeft?” Met een verhaal over zijn vierjarige kleinzoon die zonder spanning naar school gaat omdat hij “gewoon zichzelf” is, maakt hij het contrast met volwassenen die gaandeweg vaak vervormen door verwachtingen, vergelijking en afwijzing. Sjef benadrukt dat ieder mens uniek is, bewust ontworpen, en dat we in de loop van ons leven soms een kopie worden van anderen om erbij te horen. Hij gebruikt Psalm 139:13-14 om te laten zien dat God ons innerlijk en uiterlijk met aandacht heeft gevormd en “geweven”: niet toevallig, niet als massaproduct, maar met bedoeling en precisie. Zelfs eigenschappen die anderen misschien “te gevoelig” of “raar” noemen, kunnen volgens hem onderdeel zijn van Gods ontwerp, al vraagt het wel om balans en rijping.
Een groot deel van de boodschap gaat over hoe mensen elkaar — soms al van jongs af aan — proberen passend te maken. Sjef schildert dat met het beeld van een driehoekje dat welkom is tussen de rondjes, totdat de rondjes de hoekjes eraf willen zagen zodat het ook rond wordt. Zo kunnen familie, school, werk en zelfs kerk je proberen te kneden naar wat “normaal” is. Hij benadrukt dat de kerk juist ruimte moet geven aan ieders eigen “kleur” en manier van bewegen, spreken en dienen, omdat het Koninkrijk alle gaven en rollen nodig heeft, ook de onzichtbare en praktische.
Vervolgens koppelt hij het aan identiteit en autoriteit: wanneer je ontdekt hoe God je bedoeld heeft en je dat omarmt, verdwijnt veel twijfel en ga je niet meer achteraan staan. Hij deelt ook iets van zijn eigen verhaal: hoe woorden uit zijn jeugd (“dat wordt nooit wat met jou”) hem lang klein hielden, maar hoe hij door God leerde zien dat de oorsprong goed is en dat leugens moeten wijken voor Gods waarheid. Hij benoemt ook dat zelfverachting God verdriet kan doen, zoals het pijn doet als een kind niet kan aannemen wat een ouder liefdevol over hem zegt.
Daarna gebruikt hij het voorbeeld van David en Goliat. Saul wil David zijn eigen wapenrusting aantrekken, maar David kan er niet in bewegen omdat hij er niet in beproefd is. Sjef past dit toe op “Sauls” in ons leven: stemmen die zeggen hoe jij het moet doen, welke vorm “de juiste” is, en die je duwen in een jas die niet past. Davids kracht lag juist in het gaan zoals hij was, met wat God hem al had geleerd en gegeven. Zo ziet Sjef authenticiteit als iets dat kwetsbaar kan lijken, maar hemelse autoriteit draagt.
Hij illustreert dit met een getuigenis over een jongen die “anders” was en zich uitgelachen voelde; Sjef sprak hem bemoedigend toe dat hij juist op zijn eigen manier mocht “duiken”, niet zoals iedereen. Jaren later bleek dat de jongen daarin is gaan staan en vrucht droeg. De kern is steeds: God is niet vooral blij met jouw toneelspel of prestaties, maar met jou als jij werkelijk wordt wie Hij bedoeld heeft dat je bent, zodat Hij je ook kan sturen en gebruiken vanuit je eigen ontwerp.
Aan het einde wordt het een uitnodiging en oproep. Als je merkt dat je jezelf inhoudt, jezelf schaamt, of niet durft te zijn wie je bent, roept hij op om op te staan en God te vragen je terug te brengen naar je oorspronkelijke identiteit. Hij benadrukt dat er veel stemmen zijn die neerdrukken, maar dat wie weet wie hij of zij is in Christus niet meer hoeft te buigen. Zijn afsluitende accent is bemoediging en eer: zie de ander als uniek, spreek leven, en wees niet bang voor je eigen kleur, want juist die diversiteit maakt de gemeente mooier en herkenbaar voor de wereld.