De spreker opent met de getuigenis van Laura Crema van de week ervoor. Die riep de grote vraag op waarom God soms niet lijkt in te grijpen bij oorlog, ziekte, kanker en jong sterven. Hij deelt ook iets uit zijn eigen leven en gezin: momenten van angst, pijn en moeite, maar ook genezing, bevrijding en zegen. Daarmee zet hij de toon: laat de situatie je niet uit het veld slaan, maar zoek je hulp bij God.
Hij legt uit dat ziekte en dood niet Gods oorspronkelijke bedoeling zijn. Vanuit Genesis wijst hij erop dat God de mens naar zijn beeld schiep en dat de schepping zeer goed was. Pas na de zondeval kwamen moeite, ziekte en sterfte. Met Paulus zegt hij dat door één mens de zonde en de dood in de wereld kwamen, en dat de hele schepping zucht. Daarom leven mensen in een gebroken wereld, niet omdat God slecht is.
De spreker vraagt waarom God niet meteen een einde maakt aan het kwaad. Hij verwijst naar Psalm 130 en zegt dat niemand zou blijven bestaan als God alle ongerechtigheden direct zou vergelden. Gods antwoord is redding: Jezus kwam niet om de wereld te veroordelen, maar om haar te behouden. Hij verbindt dit met het avondmaal, waarin het hart van de Vader zichtbaar wordt: God wacht, omdat Hij wil dat mensen tot bekering komen.
Daarna laat hij zien dat Gods geduld door de hele Bijbel heen zichtbaar is. Noach bouwde jarenlang aan de ark, Jona moest naar Ninevé, en Jezus huilde over Jeruzalem. God heeft geen vreugde in de dood van een goddeloze, maar wil dat mensen zich bekeren. Tegelijk is het einde al zeker: God maakt alle dingen nieuw, er komt een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, en Hij zal alle tranen afwissen.
Die toekomst geeft hoop en opdracht. De spreker benadrukt dat gelovigen niet bekend hoeven te staan om angst voor de eindtijd, maar om hoop. Omdat Jezus nog niet terugkomt, is er opnieuw een dag om over Hem te vertellen. Hij roept de gemeente op niet toeschouwer te zijn, maar gezonden mensen, met een eeuwigheidsperspectief dat gedeeld mag worden met anderen.
Aan het einde brengt de spreker alles terug bij het kruis en het avondmaal. De rechterstoel van Christus gaat voor wie in Christus zijn niet over veroordeling, maar over trouw. God zal recht doen en Hij voltooit wat Hij begonnen is. In elke positieve of moeilijke situatie klinkt daarom de oproep: kijk terug naar het kruis, want daar ligt de enige hoop en redding.
Bijbelgedeelte: Psalm 13:1-6; 2 Petrus 3:9; Genesis 1:26-31; Genesis 3:1-19; Romeinen 5:12; Romeinen 8:22; Psalm 130:3; Johannes 3:17; Lucas 19:38-41; Ezechiël 33:11; Jesaja 65:17; Jesaja 25:8; Titus 2:13; 1 Tessalonicenzen 4:18; Johannes 20:21; 2 Korinthe 5:20; Matteüs 28:19-20; Kolossenzen 3:2; Romeinen 8:1; 1 Korinthe 3:14-15 Verhandelinge 20:11-15 Verhandelinge…