Corné spreekt over Palmzondag als een dag vol contrasten. Het is een dag van vreugde, verwachting en aanbidding, maar tegelijk wijst deze dag vooruit naar het lijden en het kruis. De menigte juicht “Hosanna”, maar enkele dagen later klinkt mogelijk uit dezelfde menigte: “Kruisig Hem.” Palmzondag houdt ons daarom een spiegel voor: hoe snel enthousiasme kan omslaan in teleurstelling wanneer Jezus niet doet wat wij verwachten.
Aan de hand van Lucas 19 laat Corné zien dat Jezus’ intocht in Jeruzalem geen toeval is. Jezus regisseert deze gebeurtenis bewust en vervult daarmee de profetie uit Zacharia 9:9. Hij komt niet op een strijdros, maar op een ezelsveulen. Daarmee laat Hij zien wat voor Koning Hij is: nederig, zachtmoedig en toch vol gezag.
De mantels die op de weg worden gelegd, verwijzen naar erkenning van koningschap. De woorden uit Psalm 118, “Gezegend Hij die komt in de naam van de Heer”, worden door Lucas toegepast op Jezus als Koning. Toch herkennen niet alle mensen Hem. De farizeeën willen dat het gejuich stopt, maar Jezus zegt dat zelfs de stenen het zouden uitschreeuwen als de mensen zouden zwijgen. Zijn glorie kan niet worden tegengehouden.
Een belangrijk moment in de preek is dat Jezus huilt over Jeruzalem. Hij ziet de stad, haar pijn en haar blindheid voor Gods bezoek. Corné benadrukt dat Jezus bewogen is, ook met onze pijn en met de mensen om ons heen. Daarom mogen wij bidden dat ons hart geraakt wordt door wat Gods hart raakt.
De kern van de boodschap is de vraag: wat voor Koning verwachten wij? Willen we een Jezus die onze agenda bevestigt, onze problemen oplost en onze omstandigheden meteen verandert? Of zijn we bereid Hem te volgen op Zijn weg, ook wanneer die anders loopt dan wij hopen? Jezus komt niet altijd zoals wij Hem bedenken, maar wel zoals wij Hem nodig hebben.
Palmzondag roept daarom op tot overgave. Zoals de mensen hun mantels neerlegden, zo mogen wij alles neerleggen wat we krampachtig vasthouden: onze zekerheid, status, controle en verwachtingen. Jezus brengt vrede, niet door macht of geweld, maar door liefde, nederigheid, het kruis en uiteindelijk de opstanding.
Corné sluit af met de oproep om Jezus opnieuw als Koning te erkennen, niet alleen met woorden, lofprijs en “Hosanna”, maar met ons hele leven. Jezus is dezelfde, ook wanneer de menigte verdwijnt en de weg naar het kruis leidt. Hij is de beloofde Koning, de Vredevorst, en Hij is het waard om gevolgd en aanbeden te worden.