Leendert gebruikt het verhaal van Jona om te laten zien dat Gods genade veel verder gaat dan menselijke grenzen, gevoelens en oordelen. Jona ontvangt duidelijk een opdracht van God om naar Ninevé te gaan, maar vlucht de andere kant op omdat hij die stad Gods genade eigenlijk niet gunt. Daarmee houdt de preek een spiegel voor: ook wij kunnen Gods stem verstaan, maar toch terugdeinzen wanneer Zijn opdracht botst met onze pijn, trots of weerstand.
Een belangrijk punt in de preek is dat God Jona niet opgeeft. Ondanks zijn ongehoorzaamheid, de storm, de vis en zijn verkeerde houding krijgt Jona opnieuw een kans. Dat laat volgens Leendert zien hoe genadig God is: zelfs wanneer iemand faalt of wegloopt, blijft God zoeken, aanspreken en opnieuw roepen.
De kern van de boodschap ligt in Jona’s boosheid nadat Ninevé zich bekeert. Jona wist al dat God liefdevol, geduldig en genadig is, en juist daarom wilde hij er niet heen. Leendert legt uit dat hier Jona’s trots zichtbaar wordt: hij vond diep vanbinnen dat die mensen Gods genade niet verdienden. De toepassing is confronterend en persoonlijk: gunnen wij Gods genade ook aan mensen die ons gekwetst hebben, pijn hebben gedaan of in onze ogen verkeerd hebben geleefd?
Ook het slot van het boek Jona krijgt veel nadruk. Jona heeft medelijden met de plant die hem schaduw gaf, maar God ontfermt zich over een hele stad vol mensen en dieren. Daarmee laat God zien dat Zijn hart uitgaat naar redding en herstel. Zijn medelijden is groter dan ons oordeel, en Zijn liefde reikt verder dan onze voorkeuren.
Leendert verbindt dit aan nederigheid en gehoorzaamheid. De boodschap is dat alles genade is: ons leven, onze gaven, onze plek in Gods koninkrijk en zelfs het feit dat God ons wil gebruiken. Niemand staat boven een ander; iedereen leeft alleen door genade. Daarom roept de preek op om trots en eigen gelijk los te laten, Gods stem te gehoorzamen en Zijn genade door te geven aan anderen, ook wanneer dat moeilijk is.
De afsluiting is een gebed om een nederig hart: dat God ons helpt om niet vanuit ego of zelfrechtvaardiging te leven, maar vanuit dankbaarheid voor Zijn genade. De hoofdboodschap van de preek is dat Gods genade niet stopt waar wij zouden stoppen, en dat Hij van ons vraagt om diezelfde genade ook aan anderen uit te delen.