De preek met de titel “Onze vader is onze bewaarder” is gebaseerd op Psalm 121 en staat volledig in het teken van vertrouwen op God als onze helper en beschermer. Harry begint met de bekende woorden over het opslaan van de ogen naar de bergen en de vraag waar onze hulp vandaan komt. Het antwoord is duidelijk: onze hulp komt van de Heer, de Schepper van hemel en aarde. God wordt neergezet als een wachter die niet slaapt en niet moe wordt, die voortdurend over ons waakt.
Vanuit deze psalm kijkt hij terug op het afgelopen jaar en herkent daarin zowel hoge bergen als diepe dalen. Die bergen staan voor zorgen, drukte, onzekerheid en alles wat op ons afkomt in het dagelijks leven. Werk, gezin, financiën, verwachtingen, wereldpolitiek en de constante stroom van informatie zorgen voor spanning en onrust. De vraag die steeds terugkomt is: waar stel je je vertrouwen op, op je eigen middelen en zekerheden, of op God?
Harry benadrukt dat God de problemen niet altijd wegneemt, maar dat Hij ons wel helpt om over de bergen heen te kijken. Wij kijken vaak tegen de problemen aan, maar God ziet het geheel en gaat met ons mee op de weg. Hij is geen toeschouwer, maar actief betrokken bij ons leven. Dat wordt zichtbaar in persoonlijke voorbeelden van ziekte, verlies, zorgen binnen het gezin en momenten van onzekerheid. Juist daarin klinkt de vraag opnieuw: waar komt mijn hulp vandaan?
God wordt beschreven als de echte Bewaarder, anders dan alles wat mensen proberen te organiseren of te controleren. Apparaten, systemen en plannen kunnen observeren, maar niet echt ingrijpen. God kan dat wel. Hij waakt dag en nacht en laat Zijn zorg nooit verslappen. Mensen raken moe, accu’s lopen leeg, maar God blijft trouw.
Met het oog op het nieuwe jaar roept Harry op om omhoog te kijken voordat we vooruit kijken. Niet eerst focussen op de problemen of de bergen die voor ons liggen, maar bewust leven in afhankelijkheid van God. Keuzes samen met God maken geeft rust, zelfs wanneer dingen anders lopen dan gehoopt. Niet alles hoeft op onze schouders te liggen; God nodigt uit tot vertrouwen en tot het nemen van rustmomenten.
De preek sluit af met de zekerheid uit Romeinen 8 dat niets ons kan scheiden van de liefde van God. Die belofte mag richting geven aan het nieuwe jaar. Bij elke stap, elke keuze en elke afslag mogen we God meenemen, vertrouwend dat Hij soms rust geeft en soms aanspoort om verder te gaan. Het oude jaar ligt achter ons, het nieuwe ligt open, en daarin wil God met ons meegaan, als onze Bewaarder.